Mitropolit Joanikije predvodi večeras litiju u slavu Sv.Jovana Vladimira
Mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije sa sveštenstvom predvodiće, kako se očekuje, večeras tradicionalnu litiju od hrama na Topolici, u slavu Svetog Jovana Vladimira, prvog srpskog sveca i nebeskog zaštitnika grada Bara.
Na zahtjev mnogobrojnih vjernika koji žele da se lijepa tradicija ne prekida, očekuje se da će litija, iako nije najavljena, izvjesno krenuti neposredno nakon Večernje službe koja počinje u 18 časova u barskom hramu, saznaje "Barski portal".
Saborni hram Svetog Jovana Vladimira u Baru danas je toržestveno proslavio svoju slavu Svetog kralja Jovana Vladimira, nebeskog pokrovitelja i zaštitnika grada pod Rumijom.
Svetu arhijerejsku liturgiju služio je Njegovo preosveštenstvo Episkop budimljansko-nikšićki izabrani Mitropolit crnogorsko-primorski g. Joanikije uz sasluženje velikog broja sveštenstva iz Ukrajinske pravoslavne crkve Moskovske patrijaršije, Mitropolije crnogorsko-primorske, Eparhije raško-prizrenske i Eparhije budimljansko nikšićke.
Nakon Svetog pričešća i blagosiljanja slavskog kolača u čast Svetog kralja Jovana Vladimira, vladara Zete, riječima arhipastirske propovijedi sabranim vjernicima se obratio izabrani Mitropolit Joanikije koji je kazao da kada poslije hiljadu i više godina gledamo na život ovoga Božijega ugodnika vidimo da je on svojim životom izobrazio Hristov život. Naglasio je da su njegov život i djela, njegove riječi bile produžetak Jevanđelja Hristovoga:
“Ako je iko išao Hristovim stopama to je Sveti Jovan Vladimir. On je hristolika ličnost i hristolika žrtva i zato poslije toliko vjekova od njegove mučeničke končine imamo tako lijepo i uzvišeno sjećanje na njega. Zapravo to je hiljadu i više godina njegovoga blagodatnoga prisustva među nama i nebeskoga pokroviteljstva nad pravoslavnim hrišćanima i ovdje u Crnoj Gori, njegovoj Zeti, i u Albaniji, Makedoniji, kao i u ostalim pravoslavnim zemljama. Poštuju ga podjednako i Srbi i Grci, i Albanci i Bugari, a i ostali pravoslavni narodi slave takođe Svetoga Jovana Vladimira”, besjedio je vladika Joanikije.
Podsjetio je da je Sveti kralj Jovan Vladimir kratko poživio u ovome životu zemaljskome, ali je imao Hrista u sebi, u svome srcu:
“Bio je ispunjen vjerom i to ne samo da se nazivao pravoslavnim hrišćaninom u to vrijeme nego je primio božansku Hristovu svjetlost vjere pravoslavne i Hrista kao vječnu živonosnu, životvornu svjetlost u svoje srce. Tako da sav njegov život sagledavamo kroz tu jevanđelsku svjetlost. I kada je budući vladarom Zete bio zarobljen od moćnoga cara Samuila, on je sa Hristom bio u tamnici.”
Stradanju Svetog Jovana Vladimira svjedočila je i ćerka cara Samuila i zaželjela da sa tim vrlinskim čovjekom stupi u bračnu zajednicu i, podsjetio je vladika, izmolila od svoga oca da oslobodi toga sužnja.
Govoreći o stradalnom i krstonosnom putu ovoga svetoga mučenika i njegove supruge Kosare, u monaštvu Teodore, Mitropolit Joanikije je kazao da oni kao supružnici treba da nam budu primjer.
